Στο Κοινοβούλιο της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας είναι πλέον βουλευτής και ο Μιχάλης Αγγελίδης, στέλεχος του κόμματος της «Αριστεράς» και ειδικευμένος σε ζητήματα ενεργειακής πολιτικής, περιβάλλοντος και κλιματικής αλλαγής. Όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε («ΝΒ»), πρόκειται για δικηγόρο, γόνο Έλληνα μετανάστη και Γερμανίδας, που γεννήθηκε στη Βόννη.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της «ΝΒ», όμως, η εκλογή του Μιχάλη - ή Μίχαελ όπως τον αποκαλούν στη Γερμανία - Αγγελίδη, έφερε ξανά στην επιφάνεια το πρόβλημα της εκπροσώπησης των πολιτών με μεταναστευτική καταγωγή. Αυτό διότι οι υποψήφιοι από τα συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα και ομάδες ήταν ελάχιστοι.

Μάλιστα, οι εκλογές έγιναν στο πολυπληθέστερο (σε 13.263.808 ανέρχονται οι πολίτες με δικαίωμα ψήφου) ομόσπονδο κρατίδιο, με 25 κόμματα να έχουν διεκδικήσει την προτίμηση των ψηφοφόρων αλλά και στην περιοχή της Γερμανίας, στην οποία διαβιούν οι περισσότεροι ξένοι, καθώς και οι πιο πολλοί πολίτες μεταναστευτικής καταγωγής.

Είναι χαρακτηριστικό πως στο ψηφοδέλτιο του μέχρι πρότινος κυβερνώντος χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, φιγουράριζε σε μη εκλόγιμη θέση ένα τουρκικό όνομα, στο δε ψηφοδέλτιο του σοσιαλδημοκρατικού πέντε ξένα ονόματα, τουρκικής και κροατικής προέλευσης. Οι Πράσινοι και η Αριστερά είχαν περισσότερους υποψήφιους μεταναστευτικής προέλευσης αλλά και πάλι πρόκειται για σταγόνες στον ωκεανό.

-----------------------------------

Ο φαύλος κύκλος των κομμάτων

-----------------------------------

Η «ΝΒ» έθεσε το ερώτημα και στον κ. Αγγελίδη, γιατί δεν υπήρχαν αρκετοί ξένοι υποψήφιοι με γερμανική υπηκοότητα στα ψηφοδέλτια των κομμάτων του κρατιδίου; «Πρόκειται - απάντησε ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής - για φαύλο κύκλο. Τα γερμανικά κόμματα δεν ανοίγουν πραγματικά τις πόρτες τους στους ξένους με γερμανική υπηκοότητα και επομένως δεν μπορούν κατόπιν να αναπτύξουν ούτε μια πολιτική που να τους αφορά».

Αυτή η διαπίστωση του βουλευτή της Αριστεράς Μιχάλη Αγγελίδη ερμηνεύει και το γεγονός ότι στα προεκλογικά προγράμματα όλων των κομμάτων υπήρχαν ελάχιστες θεματικές ενότητες ή προτάσεις που αφορούσαν στους ξένους ή έστω μόνον στους Γερμανούς υπηκόους με μεταναστευτική καταγωγή.

Στο ερώτημα πόσο δύσκολη είναι η κομματική καριέρα ενός Γερμανού υπηκόου - για παράδειγμα - με ελληνική καταγωγή, ο κ. Αγγελίδης απάντησε ότι ο ίδιος δεν είχε ποτέ κανένα πρόβλημα για τη συμμετοχή του στα κοινά ή στα κόμματα. Επισήμανε, όμως, πως ασφαλώς δεν πιστεύει ότι αυτός «είναι ο κανόνας». Κι αυτό, επειδή «τα περισσότερα κόμματα λίγο ή πολύ συμμετείχαν στην κατεδάφιση του κοινωνικού κράτους».

--------------------------------------

Συρρικνώθηκε το ελληνικό στοιχείο

--------------------------------------

Όσον αφορά στο ότι ήταν ο μοναδικός υποψήφιος ελληνικής καταγωγής, ο κ. Αγγελίδης εκτιμά πως αυτό έγκειται «πρώτον στη συρρίκνωση του ελληνικού στοιχείου, με την επιστροφή του στην Ελλάδα, δεύτερον στο προνόμιο της κινητικότητας μεταξύ Ελλάδας - Γερμανίας, που δεν καλλιεργεί καθόλου τη στενή σύνδεση με τη Γερμανία και τρίτον στην απογοήτευση που προκάλεσαν τα τελευταία δέκα χρόνια τα μεγάλα κόμματα γενικά στους πολίτες».

Πράγματι, οι Γερμανοί υπήκοοι με ελληνική καταγωγή δεν ξεπερνούν στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας τους 20.000 ψηφοφόρους. Πλην όμως - επισημαίνεται στο δημοσίευμα - οι Έλληνες, οι Ιταλοί, οι Ισπανοί, δηλαδή οι Ευρωπαίοι πολίτες με γερμανική υπηκοότητα (εκτός των Πολωνών), συνιστούν μια ισχυρή ομάδα ψηφοφόρων, που θα μπορούσε να έχει ισχυρότερη εκπροσώπηση στα τοπικά Κοινοβούλια και στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Ακόμη πιο επιτακτικά, όμως, τίθεται το ερώτημα - γενικότερα προς τα γερμανικά κόμματα - γιατί δεν εκφράζεται το ένα εκατομμύριο μουσουλμάνων ψηφοφόρων, δηλαδή Τούρκων, Αράβων, Ινδονησίων και Ιρανών, που ζει στο κρατίδιο αυτό; Άλλωστε, μόνον οι Τούρκοι και οι τουρκικής προέλευσης πολίτες που ζουν στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία είναι γύρω στις 500.000.